Het was ook afgelopen dagen nog even spannend maar na 17 dagen is het eindelijk zover: Lisette is uit het ziekenhuis ontslagen! En nu meteen naar huis! Of toch niet? Nee, wel weg maar niet naar huis. We zitten een weekje in een huisje in de bossen. Ik zit daar trouwens al een week, want dit hadden we al geboekt met het oog op herstel, terwijl bij onze buren een forse verbouwing gestart is. Alleen zou Lisette eerst een paar dagen thuis zijn en zouden we eind van die week naar het huisje gaan. Maar dat liep dus anders.

Vandaag is de laatst geplaatste drain eruit gehaald. De vorige, waarbij het plaatsen zo ontzettend pijn deed, laat men nog een weekje zitten, om het gaatje in de darm dicht te laten groeien. Daarvoor moeten we volgende week nog even terug. Tot die tijd hopen we dat er geen nieuwe complicaties optreden, of dat de oude drain gaat lekken.

Met nog een pleisterplakinstructie, de nodige medische middelen, en een ontslagbrief hebben we afscheid genomen van het fantastische verpleegteam van Catharina want zij hebben het verblijf draaglijk gemaakt.

Nu Lisette die eerste week bijna helemaal gemist heeft, heb ik het huisje maar een week extra geboekt. Zo kan ze toch in alle rust weer opstarten en aan haar herstel werken. Nog even geen huishouden, geen visite, maar rust en natuur. Tycho en Jasmijn passen nog wel een weekje op ons eigen huis tot wij terug zijn.

Buiten wat controlebezoekjes komende weken ligt de bal nu bij Lisette om zich weer zoveel mogelijk op te werken naar haar oude energie. En bij ons als gezin, om haar daar zoveel mogelijk in te steunen!