Het is chaos in de dagen daarna, vooral in mijn hoofd. Afspraken afzeggen, werk bellen, werk overdragen, bezoek, telefoontjes etc. Daarnaast zijn de schilders voor het buitenwerk gestart. Wie verzint het dat dat net tegelijk valt. Maar och, het kan maar gedaan zijn en het zijn fijne mannen.

Ik word volgestopt met proteïne door mijn jongste zoon en schoondochter. Want ik moet eiwitrijk eten. Een smoothie met spinazie, banaan, avocado en mango. Een groene smoothie dus. Waarop de vraag van mijn man is: wie is hier niet goed geworden? 😂 Maar probeer het eens, echt super lekker. Gelukkig heb ik nu weer smaak en kan ik redelijk goed eten. Er worden boodschappen voor mij gedaan. Heel fijn dat ik daarmee word ontlast.

Nu nog meer in beweging komen, want hoe beter je conditie is hoe beter je door de behandeling heen komt. Dat wordt een aandachtspunt. Moet ik ’s ochtends maar mee gaan beginnen. Heb ik het alvast gehad.

Vrijdag de biopsie gehad. Dat betekent dat ik opgenomen werd op de dagverpleging. Ik kreeg een operatieschort aan en een infuus. Vervolgens nam ik afscheid van mijn man werd ik weggereden. Toen de deur naar een lange gang openging kreeg ik een flashback van zes jaar geleden van mijn zoon. En toen kwamen heel even de tranen.

Het nemen van een biopt is niet geheel pijnloos weet ik nu. Je krijgt een verdoving ingespoten in je buik. Dat valt alles mee. Vervolgens gaan ze met een dikkere naald naar binnen. Normaal gesproken vind ik prikken niet zo eng, maar nu keek ik toch echt even de andere kant op. Er kwam een harde klik en dan wordt een stukje weefsel afgeknipt. En dat stuk is niet verdoofd. Nummer twee die ze knipten was helemaal niet fijn, maar de pijn trekt wel snel weg.

Zaterdag een hele dikke pijnlijke buik gehad. Ik denk als reactie op de biopsie.

Het verschil tussen een punctie en een biopsie is trouwens dat bij een punctie een hele dunne naald wordt gebruikt en bij de biopsie met een dikkere naald wordt gewerkt onder verdoving of met een roesje.

Inmiddels ben ik op internet gaan zoeken naar eierstokkankerbehandeling in België. In België worden ziekenhuizen betaald om ook onderzoek te doen. Zij zijn vaak verder in ontwikkelingen dan Nederland. Ik kwam een publicatie tegen van april 2024 van het UZ Leuven waarin ze vertellen over een nieuwe behandeling tegen eierstokkanker. De eerste ontwikkeling sinds 30 jaar. Met die nieuwe methode is de behandeling beter te verdragen voor de patiënt, en wordt de kans dat de tumor resistent wordt voor de chemo kleiner, waardoor de kans op overleving groter wordt. Nu is het zo dat het bij 8 op de 10 mensen de ziekte terugkomt. (Slik!) Deze therapie wordt wel al in de VS gebruikt, maar nog niet in Europa. Ligt nu bij de Europese geneesmiddelenagentschap EMA om goedgekeurd te worden. En dat duurt voor mij allemaal te lang. Ik moet zsm aan de chemo om het te kunnen overleven. Zo simpel is het.

Daarnaast wees mijn andere schoondochter mij op een studie vanuit het Erasmus MC. Door onderzoek is vooraf vast te stellen of bepaalde medicatie voor eventuele nabehandeling zal gaan aanslaan. Het heeft geen zin om een behandeling te starten als je vooraf al weet dat de behandeling niet gaat werken. Naast het Erasmus doet ook het Catharina ziekenhuis mee. Voorwaarde is dat je nog niet aan de chemo bent begonnen en er moet weefsel worden afgenomen tegelijk met je biopt. Oeps, die heb ik gisteren gehad. En hoezo weet ik niet van deze studie af? Het JBZ heeft toch een samenwerkingsverband met Catharina. Toch maar even informatie inwinnen en stuur op zondag een e-consult naar het JBZ gynaecologie. Hierin vraag ik of het nog mogelijk is mee te doen met het onderzoek. Of ze dat in het overleg met het Catharina nog mee kunnen nemen. Een spoedige reactie is gewenst…….