Dinsdag eerst een telefonisch overleg gehad met de huisarts over de vraag wel of niet switchen van ziekenhuis. Er zitten voor- en nadelen aan, daar moeten wij goed over nadenken. Eerst het gesprek met de specialistisch verpleegkundige afwachten en het gesprek met de gynaecoloog.

Het gesprek met de verpleegkundige heeft dinsdagmiddag veel duidelijk gemaakt. Ook over het Sopi onderzoek. Zij doen ook onderzoek of mijn kanker komt door erfelijkheid, waardoor ik wel of niet een bepaalde behandeling moet ondergaan. Dat Sopi onderzoek ga ik nu loslaten.

Verder heeft zij het traject toegelicht. Eerst 3x chemo. De chemo krijg ik om de drie weken, dus tussendoor tijd om te herstellen. Na 3x ga ik in de scan om te zien of de chemo genoeg zijn werk gaat doen. Oftewel de uitzaaiingen moeten een heel eind weg zijn. Vervolgens volgt er een zware operatie, waarbij de eierstokken worden verwijderd, maar ook eventuele nog aanwezige tumoren op mijn buikwand. De operatie wordt afgesloten met een chemo spoeling in mijn buik. Tot slot weer 3x chemo met 3 weken tussenruimte. En daarna begint het herstel. Al met al een heel zwaar traject.

Vanmorgen het gesprek gehad met de gynaecoloog. Waarom ik zo zenuwachtig was weet ik niet, want het meeste is mij gisteren al verteld. De uitslag van mijn afgenomen weefsel was nog niet binnen toen het regionaal overleg met het Catharina ziekenhuis begon. Maar ik ben daar wel besproken op basis van de ct-scan en de bloeduitslagen. Het Catharina gaat de operatie doen, maar de chemo’s kan ik volgen in Den Bosch. Ik ben nu overgedragen aan de afdeling oncologie. Dat geeft mij wel vertrouwen, gezien onze ervaringen uit het verleden.  Het is nu afwachten wanneer ik opgeroepen word door de oncoloog. Dat kan pas als de resultaten van de biopsie binnen zijn. De kans dat ik met de chemo kan starten volgende week wordt helaas wel kleiner. Ik zal nog even moeten wachten. En dat is niet bepaald mijn sterkste kant! 😉

De gynaecoloog heeft mijn ongerustheid over het ondertussen doorgroeien van de uitzaaiingen redelijk weg kunnen nemen. Wat ik voel is vooral vocht. Dat zal steeds meer worden, waardoor mijn buik gaat groeien. Het is nu vooral afwachten, gezond eten en bewegen.

Omdat mijn leven eerdaags wel stil zal komen te staan zijn mijn man en ik lekker wezen lunchen bij IJM! Ik moet het er nu van nemen. Ik voel mij eigenlijk best goed, redelijk wat buikpijn en sneller vermoeid, maar dat is alles. En als je daar dan zit te lunchen, dan ziet het eruit alsof ons leven heel normaal is! Heel apart. Ik kan het nog steeds niet geloven!