De eerste dag na de chemo ging top. Lekker nog 5 km gewandeld en nergens last van. Tot zaterdagochtend. Net een oud-collegaatje geappt dat het goed ging en van het een op het andere moment werd ik extreem misselijk. Het zweet brak mij uit. Ik zal jullie de verdere details besparen, maar prettig was het zeer zeker niet.

Gelukkig was Tycho thuis en herinnerde mij aan mijn medicatie die ik tegen misselijkheid kon innemen. Langzaam ging het wat beter. Alleen krijg ik bijna niets meer binnen, geen eten en nauwelijks drinken. De misselijkheid blijft en is continue aanwezig. Dan heb je echt geen zin om iets te gaan eten of drinken, maar ik probeer het wel. Nu dag 3 van niets kunnen en de dag door zien te komen. Ik zit mijzelf gewoon in de weg. Gelukkig word ik van de medicatie wel slaperig en slaap ik zo nu en dan een uurtje tussendoor.

Ik kan alleen maar hopen dat het morgen weer beter gaat. Ik moet hier doorheen om beter te worden. Dat doel houd ik voor ogen! 💪