De dag na de echo ben ik maar niet naar de cursus gegaan die ingepland stond. Ik denk niet dat ik mijn aandacht erbij zou kunnen houden. Ik kan mij dan beter proberen te focussen op zaken die nog afgewerkt en overgedragen moeten gaan worden. De kans dat ik weer ga uitvallen is heel groot. Tot zover werkte het verstand nog. Ondertussen zat ik maar met de vraag; is het een vleesboom of toch iets anders? Dit riedeltje ging continu door mijn hoofd. Je wilt je zo graag focussen op het meest positieve.

Toen vrijdagmiddag mijn bloeduitslagen binnen waren kon ik het niet laten. Ik ben mijn persoonlijk dossier gaan lezen. En daar werd mijn vermoeden bevestigd. Daar werd niet gesproken over vleesbomen, maar werd alleen de hoge verdenking genoemd van eierstokkanker!

Mijn bloed was getest op twee markers; één op aanwezigheid van tumoren en één op de aanwezigheid van eierstokkanker. De tumormarker CA125. De eerste marker was al bekend en daar zat ik niet te hoog. De CA125 marker was nog niet gevuld. Iets in mij zei mij dat ik die niet meer moest gaan kijken. Ik hoor het wel.

Wel wist ik dat eierstokkanker vaak heel laat ontdekt wordt met vaak uitzaaiingen en een slechte prognose. Dat zal toch niet waar zijn? Dat kan gewoon niet, echt niet. Maar ik moest tot dinsdag wachten op de uitslag. Het is niet anders.

Vrijdagavond nog een lekker avondje naar het theater geweest naar de musical Saturday Night Fever. Heerlijk afleiding. Rechtop zitten in een stoel voelt niet meer zo lekker, dus dan maar onderuit gezakt.

Maar “what the fuck” (sorry voor het taalgebruik) gebeurt er allemaal in mijn lijf. Ik voel de druk in mijn buik met de dag toenemen. Bizar en heel verontrustend. Daarnaast ben ik extreem misselijk en kan bijna niets eten. Dit voelt ook niet als spanning voor de ct-scan. Goed voor de lijn, maar liever niet op deze manier. Daarnaast heb ik ook nog verhoging. Toch geen griep of corona? Het lijkt wel of alles tegelijk komt.

Zaterdag ging ik in de ct-scan en werden mijn buik en longen gescand. Ik ben niet achterlijk (denk ik 😊) en wist meteen toen ik hoorde dat ze ook mijn longen gingen scannen dat ze dat doen om te kijken of er uitzaaiingen in de longen zitten. Ook deze uitslag krijg ik dinsdag.

Zondag was mijn jongste zoon jarig. Dat wil je toch vieren. We hadden al eventjes geleden besloten om met z’n allen naar de Efteling te gaan. Een leuk gezinsuitje, want met oudere kinderen is het best lastig plannen. Ze werken, studeren, gaan naar festivals, vriendenweekendjes etc. Misschien herken je het wel als ouder zijnde. Het was al even geleden dat ik in de Efteling was geweest en keek er echt naar uit. Maar zaterdagavond heb ik besloten dat ik niet zou gaan. Het ging gewoon niet. Ik had behoorlijk last van mijn buik en zou daardoor bijna nergens in kunnen. Ik zou mijzelf alleen maar in de weg zitten. Dus ik ben een korte wandeling gaan maken met een vriendin, waarbij er gelukkig ook nog gelachen werd. Humor is belangrijk om er doorheen te komen.