Het is vandaag alweer een week geleden dat ik mijn tweede chemo heb gehad. En eigenlijk kan ik pas vanaf vandaag ook weer zeggen dat ik mij goed voel. Ondanks het innemen van de medicatie kwam de misselijkheid in het weekend toch opzetten. Zondagavond en maandag waren de ergste dagen. Eten ging nog redelijk, maar ik was constant misselijk. Drinken was wederom een probleem. Uiteindelijk ben ik op (warme) melk uitgekomen, dat ging nog net. Maar wat zat ik mijzelf in de weg zeg. De hele dag hangen op de bank, liggen in bed en de hele tijd het gevoel dat je over moet geven. Lezen lukte niet, tv kijken maar af en toe. Ik hoopte maar dat ik in slaap zou vallen, dan ging de tijd tenminste voorbij. Het was echt aftellen tot dinsdag, want de vorige keer werd het vanaf die dag een stuk beter.

Dinsdag ging het gelukkig al iets beter. De misselijkheid was wel wat minder, maar ik bleef dat weeïge gevoel houden in mijn maag.  Daarnaast was ik ook ontzettend slap in mijn benen. Met ook nog last van mijn hoofd maakte het ellendige plaatje compleet. Het herstellen ging deze keer al langzamer, dus ik houd er maar rekening mee dat de volgende keer er nog een hersteldag bij gaat komen.

Ik voelde mij afgelopen dagen echt een kankerpatiënt met mijn kale hoofd en totale misselijkheid. Ik voelde mij echt k.. Gelukkig heb ik, als het allemaal volgens plan verloopt, nog maar één chemo. Ik moet er niet aan denken als je er zo twintig zou krijgen. Wat een hel lijkt mij dat. Maar ja, alles om beter te worden. Dat is de stip op de horizon waar ik naar toe wil en ga!

Eigenlijk is het maar vreemd, ze vertellen je dat je ziek bent, maar je voelt je eerst niet ziek. Je gaat de behandeling in en ze maken je dan echt ziek om je vervolgens weer gezond te krijgen. Vreemde gewaarwording en maar niet te veel bij stil staan.

Vandaag voel ik dat mijn energie en ook de positieve energie weer in mijn lijf begint te komen. Ik heb er weer zin in. De dagen achter mij ga ik maar snel vergeten en ik ga nu de komende twee weken weer lekker dingen ondernemen. En één daarvan is naar de kapper gaan. Ja, je leest het goed. 🤣 Ik vind mijn haarwerk aan de achterkant te lang, dus daar ga ik een stukje vanaf laten knippen. Heerlijk om te zeggen dat ik naar de kapper ga! 😊

Mensen geniet van de kleine dingen, van de alledaagse dingen! Het zijn er zoveel als je gewoon even stil staat en om je heen kijkt:  een zonnestraal door de wolken heen, de lekker (kwark)taart als je bij je zwager en schoonzus op bezoek gaat, een vriendelijk gebaar van iemand, een groet van een passerende wandelaar in het prachtige bos. Sta eens stil bij wat je hebt, want soms is het allemaal ineens niet meer zo vanzelfsprekend. En met deze zware woorden sluit ik voor vandaag af. Ik heb de zonnestraal vandaag al gezien. Jullie ook? 🌞