De derde chemo zit erin. Helaas niet allemaal via mijn aders, want bij het omzetten van de zakken vloeistof ging het mis en stroomde er chemo onder mijn huid. En ik kan je zeggen, dat is niet echt een pretje. Gewoon ontzettend pijnlijk. Er werd gelukkig snel gehandeld en toen het kraantje dicht werd gezet trok de pijn ook meteen weer weg. Maar er was wel lichte paniek in de tent, want chemo onderhuids is niet goed. De oncoloog werd meteen opgeroepen en op mijn arm werd afgetekend tot waar de vloeistof was gekomen. Gelukkig bleek het allemaal mee te vallen en heb ik er eigenlijk nauwelijks last van gehad. De rest van de zaal had meteen wat vermaak en lagen het allemaal op een afstandje te bekijken. Maar ach, we zitten allemaal in hetzelfde straatje zullen we maar zeggen. Je maakt op zo’n zaal een hoop ellende mee. De een nog zieker dan de ander. Maar gelukkig wordt er ook nog gelachen, dat blijft toch altijd het beste medicijn.

Het weekend ben ik best redelijk doorgekomen. De maagbeschermers waar ik om gevraagd heb lijken te helpen en ik heb nauwelijks last van misselijkheid. Het eten smaakt niet echt, maar ik heb deze keer gelukkig geen braakneigingen. Wel merk ik dat de derde keer er harder inhakt. Nog minder energie en vreselijk slapjes. Gelukkig weet ik dat het morgen of overmorgen het weer de goede kant op zal gaan.

Nu nog het mentale dingetje. Het sombere weer van vandaag tekent wel mijn stemming. Ik ben ontzettend verdrietig. Ik mis mijn oude leventje, zit mijzelf behoorlijk in de weg. Weet gewoon niet wat te doen. Dat gehang is echt niets voor mij. Maar vandaag lukt het gewoon even niet. Ik heb geen kracht, kan mijn handen niet stil houden en voel mij gewoon niet lekker. Waarschijnlijk zo maar weer gaan Netflixen als afleiding.

Ik weet dat de zon wel weer gaat schijnen. Over een paar dagen voel ik mij weer beter, daar houd ik mij aan vast. Sorry, voor het ontbreken van de vrolijke noot vandaag. Maar soms lukt het gewoon even niet. Maar ook hier kom ik weer uit! 💪