Na een heel leuk weekend in Brugge volgden gisteren en vandaag heel veel intakegesprekken in het Catharina ziekenhuis in Eindhoven voor de komende operatie. Daar werd mij echt wel duidelijk dat het een complexe lange operatie is. Hoe lang die operatie gaat duren weten ze eigenlijk pas als ze mij openmaken. Dan is pas echt duidelijk wat er allemaal gedaan moet worden. De gynaecoloog gaat de eileiders, eierstokken met tumoren en de baarmoeder verwijderen. Vervolgens wordt er ook gekeken of alle organen in de buikholte schoon zijn. Zo niet, dan worden de zichtbare tumoren verwijderd. Bij eierstokkanker met uitzaaiingen is het zo dat de dikke darm onderin ook aangetast is. Dat is bij mij ook het geval. Alleen zien ze dan pas of de tumoren gemakkelijk te verwijderen zijn of dat het allemaal te vast zit. Er is daardoor een grote kans dat ik een tijdelijke stoma ga krijgen, maar ook een kleine kans op een permanente stoma. Maar ook een even grote kans dat het gewoon goed gaat en geen stoma nodig is. ✌

Als alles gedaan is volgt er nog een chemospoeling in de buik om de laatste kleine restjes (hopelijk) te verwijderen. Dat kost al 1,5 uur. Ze verwachten dat de operatie tussen de 5 en 8 uur zal duren. Na de operatie word ik overgebracht naar de IC. Na 1 of 2 dagen ga ik over naar de verpleegafdeling en afhankelijk van hoe snel ik herstel zal ik na 5 à 7 dagen naar huis kunnen.

Ik heb ook toestemming gegeven voor deelname aan twee wetenschappelijke onderzoeken. Er  wordt dan extra weefsel, bloed en beenmerg afgenomen tijdens de operatie. Ik lig toch onder zeil, dus daar merk ik niets van en ik vind het belangrijk dat er meer onderzoek gedaan wordt. Dan daarvoor mijn weefsel en bloed ter beschikking te stellen is wel het minste wat ik kan doen. Want hopelijk komt ooit een ontdekking tegen deze k.. ziekte.

Wat mij ontzettend verbaasde is dat de dossiers tussen de ziekenhuizen blijkbaar niet volledig worden uitgewisseld. Dus ik kon weer het hele verhaal opnieuw vertellen. Welke klachten had ik, hoe is de gezinssituatie, hoe oud zijn de kinderen, rook ik, drink ik etc. Tijdverspilling en dat in deze digitale tijd. Onbegrijpelijk.

Maar nu de hamvraag! Wanneer is de operatie?

Toen kwam het lesje leren schakelen. Gisteren hoorde ik dat de operatie hoogstwaarschijnlijk 24 december zou zijn, daags voor kerst dus. Daar had ik totaal geen rekening mee gehouden. Ik moest echt even schakelen. Met kerst op de ic en misschien met oudjaar nog in het ziekenhuis. En het is wel heel erg snel. 😱 Maar na een paar uur vond ik het prima, hoe eerder hoe beter. Het kan er maar uit zijn toch! Maar…., er komt een maar….

Vanochtend ging de telefoon en kreeg ik de OK-planning aan de telefoon. De operatie is maandag 6 januari! Huh! Hoe dan? Nou, ze kregen de planning voor 24 december hoogstwaarschijnlijk toch niet rond. En nu schuift het meteen 2 weken door. Waarschijnlijk vanwege de feestdagen en verlof van personeel. Er zijn 3 chirurgen nodig uit twee verschillende disciplines, een anesthesist, een perfusionist en verpleegkundigen. En die moeten de hele dag beschikbaar zijn.

Ok, dan 6 januari. En nu baalde ik, want ik was inmiddels al ingesteld op 24 december en nu blijft het twee weken langer in mijn lijf zitten. Weer schakelen en dat is niet mijn sterkste kant. Maar het is niet anders. En er zitten ook voordelen aan. Ik kan gezellig met mijn gezin kerst vieren en hoeft Hans niet alleen ’s avonds naar het Top 2000 Café te kijken. Iets wat wij jaarlijks doen, gezellig met een drankje (voor mij dit jaar niet) en tot diep in de nacht, omdat we niet kunnen stoppen. Zo zie je maar “elk nadeel heb zijn voordeel”, aldus de legendarische Johan Cruijff.

Nu ervoor zorgen dat ik topfit word de komende twee weken en maar niet te veel aan de komende operatie denken. Dat laatste zal wel lastig worden, maar hopelijk heb ik genoeg afleiding de komende twee weken. In ieder geval genoeg tijd om leuke dingen te gaan doen. En dat heb ik wel even nodig na al die zware gesprekken van de afgelopen twee dagen.