Het nieuwe jaar is begonnen en de operatie komt nu rap dichterbij. De afgelopen weken waren gezellig en vlogen voorbij. Het oud en nieuw moment vond ik wel erg dubbel. Wat gaat 2025 ons brengen? Ik weet het niet, niemand weet het. De onzekerheid is erg groot en dat zal ook nog lange tijd zo blijven. Daar zal ik mee moeten dealen. Maar nu eerst de operatie.

Maandagochtend mag ik mij om 7.00 uur melden. Die tijd is al 2x veranderd, want ze hadden er eerst nog een andere ingreep voor gepland, maar daar gingen mijn artsen niet mee akkoord. Dus is het toch weer 7.00 uur geworden. Dat ze geen andere ingreep ervoor willen hebben begrijp ik wel, omdat ze vooraf niet weten hoe lang mijn operatie gaat duren. De verwachting is tussen 5 en 8 uur, maar ze weten het pas als ze mij openmaken. Ondanks alle scans kunnen ze niet alles zien. Ze kunnen bijvoorbeeld niet zien hoe vast een tumor zit op bijvoorbeeld de dikke darm. Kunnen ze de tumor eraf schrapen of moet er toch een stuk dikke darm worden verwijderd en moet er misschien een stoma worden aangelegd. Alle organen in de buikholte gaan ze bekijken of ze zijn aangetast en gaan ze de zichtbare tumoren verwijderen. Daarnaast worden de eierstokken, baarmoeder en vetschort eruit gehaald. Al met al een complexe operatie met risico op complicaties. Dat risico brengt iedere operatie met zich mee, maar omdat hier veel organen bij zijn betrokken, is hierbij het risico wel hoger.

Ik lever mij er maar aan over en vertrouw op de kwaliteit van de artsen, maar spannend blijft het wel. Ik vind het ook spannend hoe ik uit de operatie ga komen. Ik word eerst voor 1 of 2 dagen naar de IC overgeplaatst en daarna naar de verpleegafdeling. Vermoedelijke ontslagdatum staat op 14 januari, maar dat is natuurlijk van veel factoren afhankelijk. Het kan ook eerder zijn als alles gewoon goed gaat en ik snel weer op de been ben. Ik moet vooral ook zelf  aan de bak als het gaat om bewegen, uit bed komen en lopen. Dat moet ik snel gaan opbouwen. De eerste vier dagen krijg ik alleen vloeibaar of gepureerd eten en daarna pas over op vast voedsel. Dan moeten ook de darmen weer op gang komen.

Inmiddels doe ik ook niet meer mee aan twee wetenschappelijke onderzoeken, maar aan één. Dat heeft te maken met het feit dat een hematoloog de beenmergpunctie had moeten doen, maar er is geen hematoloog beschikbaar op 6 januari. Helaas dan maar, ik heb mijn best gedaan.

Nog drie nachtjes slapen en dan is het zover. Laat maar komen, ik wil het achter de rug hebben en hopelijk zijn we snel weer thuis. Erg jammer is wel dat als ik uit het ziekenhuis kom onze directe buren dan net beginnen met verbouwen. Hoe krijg ik het voor elkaar dat dat net tegelijk valt.  Even kijken hoe dat allemaal gaat lopen. Zal niet echt bevorderlijk zijn voor mijn herstel. Maar ook dat is niet anders en kan ik niets aan veranderen.  Gewoon koptelefoon met noice cancelling op en een lekker muziekje! En dan kom ik daar ook wel doorheen.

Maar nu eerst aftellen tot maandag. De rest is voor later. Hans zal tijdelijk het blog overnemen, zodat jullie weten hoe het met mij gaat. Voor Hans en de kinderen zal het een lange dag worden. Wees een beetje lief voor ze. ❤ Voor hun is het zwaarder om er zo naast te staan. Ik ben die dag toch onder zeil. Ik hoop dat ik zelf weer snel van mij kan laten horen, dan weten jullie dat het goed gaat met mij! Fingers crossed en hopelijk brengt 2025 ons heel veel voorspoed! ✌🍀🍀🍀