Ik voel mij compleet gesloopt. Afgelopen nacht maar 3 of 4 uur geslapen. Ik ben nu al oververmoeid. Emotioneel ben ik er niet echt onder. Huilen kan ik niet. Het luik tot mijn gevoelens is dicht en houd ik angstvallig dicht. Het lijkt wel of het over iemand anders gaat. “Ik heb kanker en ik ben ernstig ziek!” Ik zeg het tegen mij zelf, maar het komt niet binnen. Het mag niet binnenkomen, want dat is zo beangstigend. Afgelopen nacht…
Tja, en daar zitten we dan in de wachtkamer van het ziekenhuis en zie je de uitlooptijd van de afspraak oplopen van 38 minuten naar 55 minuten. Niet fijn, maar dan denk ik maar dat ze de tijd nemen voor iedere patiënt. Je wordt er alleen wel erg onrustig van. Eindelijk waren we aan de beurt. Ik zou nog een inwendige echo krijgen, maar dat was niet meer nodig na het zien van de ct-scan en de marker. De arts…
De dag na de echo ben ik maar niet naar de cursus gegaan die ingepland stond. Ik denk niet dat ik mijn aandacht erbij zou kunnen houden. Ik kan mij dan beter proberen te focussen op zaken die nog afgewerkt en overgedragen moeten gaan worden. De kans dat ik weer ga uitvallen is heel groot. Tot zover werkte het verstand nog. Ondertussen zat ik maar met de vraag; is het een vleesboom of toch iets anders? Dit riedeltje ging continu…
Eindelijk is het zover. Vandaag de echo! Twee uur van tevoren nog twee glazen water drinken en dan 2 uur lang niet mogen plassen! Nou, dat ging dus niet. Na 1 uur stond mijn blaas al op springen. Tja, je wilt daar ook niet in een natte broek komen te liggen, dus toch maar naar de wc en wat water gedronken. Uiteindelijk kwam ik aan de beurt, met denk ik bijna een lege blaas. De radioloog heeft er niets van…
Begin september zijn wij teruggekomen van een heerlijke vakantie in Griekenland. Eindelijk bijna drie jaar na mijn ongeluk kon ik weer gewoon in de auto zitten zonder duizelig te worden van alle haarspeldbochten of overprikkeld te worden door de golfslag van de zee. Je verzint het niet, maar het laatste is echt waar. Maar mijn leven was weer bijna als vanouds op de rit, heerlijk! Volop genoten. Een paar dagen na thuiskomst had ik klachten aan de blaas. Wij hadden…
Welkom op mijn blog “Hoe’ist nou met Lisette?”. De meeste lezers kennen mij wel, maar voor de onbekende lezer zal ik mij even voorstellen. Ik ben Lisette, 56 jaar, getrouwd met Hans en moeder van drie fantastische zonen. En woonachtig in Brabant zoals de titel van de blog al doet vermoeden. Afgelopen weken is ons leven drastisch veranderd. In een paar weken tijd van weinig klachten tot de uitslag eierstokkanker met uitzaaiingen. Je komt dan in een achtbaan terecht, waarvan…